Skip to content

Molekularne predyktory przeżycia po adiuwancie Chemioterapia raka okrężnicy

2 tygodnie ago

616 words

Chemioterapia adjuwantowa poprawia przeżywalność u pacjentów z rakiem okrężnicy w III stopniu zaawansowania, ale nie zidentyfikowano żadnych wiarygodnych prognostyków molekularnych.
Metody
Oceniliśmy utratę materiału chromosomalnego (zwaną również utratą heterozygotyczności lub utraty allelicznej) z chromosomów 18q, 17p i 8p; poziomy komórkowe białek p53 i p21WAF1 / CIP1; niestabilność mikrosatelitarna jako markery molekularne. Przeanalizowaliśmy tkankę nowotworową od 460 pacjentów z stadium III i rakiem okrężnicy II stadium wysokiego ryzyka, którzy byli leczeni różnymi kombinacjami adiuwantu fluorouracylu, leukoworyny i lewamizolu w celu określenia zdolności tych markerów do przewidywania przeżycia.
Wyniki
Utrata heterozygotyczności przy 18q była obecna w 155 spośród 319 nowotworów (49 procent). Wysoki poziom niestabilności mikrosatelitarnej stwierdzono w 62 z 298 guzów (21 procent), a 38 z 62 nowotworów (61 procent) miało mutację genu dla receptora typu II do transformacji czynnika wzrostu .1 (TGF-.1). Wśród pacjentów z rakiem III stadium stabilnym mikrosatelitarnie pięcioletnie całkowite przeżycie po chemioterapii opartej na fluorouracylu wyniosło 74 procent u osób, u których rak utrzymywał allele 18q i 50 procent u pacjentów z utratą alleli 18q (względne ryzyko śmierci ze stratą przy 18q, 2,75; przedział ufności 95%, 1,34 do 5,65; P = 0,006). Pięcioletnia przeżywalność wśród pacjentów, u których rak miał wysoki poziom niestabilności mikrosatelitarnej wynosiła 74 procent w obecności zmutowanego genu dla receptora typu II dla TGF-.1 i 46 procent, jeśli nowotwór nie miał tej mutacji (względne ryzyko śmierć, 2,90, przedział ufności 95%, 1,14 do 7,35, P = 0,03).
Wnioski
Retencja alleli 18q w rakach stabilnych mikrosatelitarnie i mutacja genu dla receptora typu II dla TGF-.1 w nowotworach z wysokim poziomem niestabilności mikrosatelitarnej wskazują na korzystny wynik po chemioterapii uzupełniającej z zastosowaniem schematów opartych na fluorouracylu w raku okrężnicy w stopniu III.
Wprowadzenie
Rak jelita grubego jest drugą najczęstszą przyczyną zgonów z powodu raka w Stanach Zjednoczonych.1 Pooperacyjna chemioterapia adiuwantowa poprawia wyniki w stadium III (rak jelita grubego stopnia C) i jest obecnie powszechnie akceptowana jako standardowa terapia.2.3 Wielu pacjentów z Stadium II (choroba Dukesa, stadium B) jest uważane za wysoce zagrożone nawrotem i leczone adiuwantem, chociaż jego korzyść w takich przypadkach jest niepewna. Potrzebne są markery, które rzetelnie przewidują przeżycie.2,4,5
Sekwencja zmian genetycznych prowadzących do raka okrężnicy i odbytnicy zwykle rozpoczyna się od inaktywacji szlaku obejmującego gen supresorowy guza gruczolakowatego polipowatości coli i p-kateninę.6,7. Kolejne zmiany często obejmują utratę części chromosomów, nazywaną utratą heterozygotyczności lub utrata alleli lub utrata całych chromosomów.8 W około 15 procentach sporadycznych przypadków raka jelita grubego dochodzi do insercji lub delecji nukleotydów w powtarzanych sekwencjach DNA, nazywanych niestabilnością mikrosatelitarną, z powodu wadliwej naprawy niedopasowanych nukleotydów.9-11 Nowotwory o wysokim poziomie niestabilności mikrosatelitarnej są charakterystyczne dla dziedzicznego niepolipicznego zespołu raka jelita grubego, ale w większości przypadków takie nowotwory występują sporadycznie.11-13 Nowotwory o wysokim poziomie niestabilności mikrosatelitarnej gromadzą mutacje w mikrosatelentach w regionie kodującym niektóre geny, 10, 11,14, ale utrata chromosomów jest rzadka.8
Niektóre z tych zmian genetycznych są markerami prognostycznymi w raku jelita grubego.15 Utrata heterozygotyczności na chromosomie 18q wskazuje na złe rokowanie. 17-24 Inne zmiany, które mają znaczenie prognostyczne, to straty alleliczne na chromosomach 17p, 1p, 3p, 4p, 5q lub 8p; zmiany poziomów niektórych produktów genowych, w tym białka DCC (z usuniętym rakiem jelita grubego), p53 i p27Kip1; mutacja genu ras; i zwiększona ekspresja genów zaangażowanych w metabolizm fluoropirymidyn.15,25 Ponadto, nowotwory jelita grubego o wysokim poziomie niestabilności mikrosatelitarnej rzadziej powodują przerzuty i mają lepsze rokowanie niż nowotwory stabilne mikrosatelitarnie.15,26-33
Słowniczek Markerów Molekularnych
[przypisy: nerwobóle żołądka, brodawka nerkowa, zadzierzgnięcie napletka ]
[więcej w: kryształy kwasu moczowego w moczu, tarcza międzykręgowa, kryształki kwasu moczowego w moczu ]