Skip to content

Zawartość DNA jako marker prognostyczny u pacjentów z doustną leukoplakią cd

2 tygodnie ago

501 words

Etapy przygotowania monowarstwy. Najpierw bloki z biopsją zatopione w parafinie są dzielone i barwione hematoksyliną i eozyną. Zabarwione sekcje identyfikują obszary dysplastyczne, a obszary niezaawansowane są przycinane. Dwie sekcje o grubości 50 .m – z których jedna jest tu zwinięta – poddaje się odpędzaniu i rehydratacji przed trawieniem enzymatycznym, aby uzyskać zawiesinę jąder. Zawiesinę następnie odwirowuje się, osad ponownie zawiesza się, a następnie umieszcza na szkiełku w celu utworzenia monowarstwy. Po barwieniu plamą Feulgena i barwnikiem okresowym Schiffa jądra są oglądane pod mikroskopem, a obrazy gromadzone są w skomputeryzowanym folderze lub galerii dla każdego pacjenta. Co najmniej 300 jąder dysplastycznych komórek nabłonka analizuje się razem z jądrami komórek referencyjnych (limfocytów). Slajdy z komórkami jądrowymi są następnie oglądane z transmisyjnym mikroskopem świetlnym wyposażonym w kamerę cyfrową. Ilość przepuszczanego światła jest rejestrowana cyfrowo przez aparat i zapisana w komputerze; jest odwrotnie proporcjonalna do ilości DNA w jądrach. Końcową klasyfikację ploidii DNA wykonuje się z histogramu DNA wygenerowanego na podstawie informacji z galerii. Na histogramie wyniki dla jąder komórek referencyjnych są przedstawione na czerwono, a wyniki dla komórek nabłonkowych są wyświetlane na zielono. Oś y pokazuje liczbę jąder komórek nabłonka, a oś x pokazuje zawartość DNA jądrowego zgodnie z liczbą kopii (c) homologicznych chromosomów. Diploidalny pik (2c) (na zielono) jest pierwszą kolumną po prawej stronie komórek odniesienia (na czerwono). Próbki tkanek zatopione w parafinie utrwalone w 4% zbuforowanym formaldehydzie zostały podzielone (Figura 2). Aby zwiększyć czułość analizy, patolodzy zidentyfikowali obszary dysplastyczne i usunęli części bloków obwodowych do zmian. Dwie wycinki 50-.m zostały pocięte i strawione enzymatycznie (proteaza typu XXIV, Sigma Chemical, St. Louis), aby uzyskać wyizolowane jądra, a następnie pojedynczą warstwę. 30 Sąsiednie skrawki barwione hematoksyliną i eozyną analizowano w celu zweryfikowania dysplastycznej zawartości każdego z nich. próbka tkanki.
Pomiar zawartości DNA
Zawartość DNA w jądrach zabarwionych barwnikiem Feulgena i barwnikiem okresowym Schiffa zmierzono i zanalizowano przy użyciu systemu ploidalnego Fairfield (Fairfield Imaging, Kent, Wielka Brytania), zgodnie z ustalonym protokołem (fig. 2) .31 Monowarstwy analizowano z mikroskopem Zeiss Axioplan II (Zeiss, Oberkochen, Niemcy) (soczewka 40 × lub okular i obiektyw 0,65) wyposażonym w filtr zielonego światła o długości fali 546 nm, który został zmodyfikowany, aby można było kontrolować model komputerowy (HI52V2, Prior Scientific Instruments, Fulbourn, Cambridge, Wielka Brytania). Mikroskop został również wyposażony w jednoukładowy aparat cyfrowy (model C4742-95, Hamamatsu Photonics, Hamamatsu, Japonia). Ostateczne powiększenie wynosiło 1600 przy oszacowanej rozdzielczości 170 nm (0,2 .m) na piksel; pole widzenia mierzyło 1024 na 1024 piksele i miało 10-bitową rozdzielczość (1024 poziomy szarości). Mierzono jądra co najmniej 300 komórek, a informacje przechowywano w skomputeryzowanym folderze lub galerii dla każdego pacjenta, a limfocyty włączano jako kontrolę wewnętrzną.
[patrz też: brodawka nerkowa, pekniecie zoladka, piramidy nerkowe ]
[hasła pokrewne: szron mocznicowy, duszność krtaniowa, włóknik po wycięciu migdałków ]