Skip to content

Skuteczność szczepionki koniugatowej Salmonella typhi Vi u 2- do 5-letnich dzieci ad 5

2 tygodnie ago

357 words

W grupie placebo jedno dodatkowe dziecko miało dur brzuszny po otrzymaniu dwóch wstrzyknięć placebo z nieprawidłowo oznaczonych fiolek. Spośród 771 dzieci, które otrzymały tylko jedno prawidłowo oznakowane wstrzyknięcie, dziecko miało dur brzuszny 42 dni po wstrzyknięciu Vi-rEPA, a 8 dzieci w grupie placebo miało dur brzuszny w różnym czasie w okresie badania (skuteczność szczepionki, 87,7%) . W sumie w grupie szczepionkowej było 5 przypadków duru brzusznego i 56 przypadków w grupie placebo (skuteczność, 91,1%, przedział ufności 95%, 78,6 do 96,5). Przypadki w obu grupach były równomiernie rozłożone w całym przedziale wiekowym. Wśród dzieci w grupie szczepionkowej były dwa przypadki duru brzusznego w pierwszym roku po drugim wstrzyknięciu i trzy w drugim roku.
Spośród 61 dzieci chorych na dur brzuszny 21 dzieci (34,4 procent) było hospitalizowanych średnio przez 13 dni (mediana 12, zakres 7 do 24); wszyscy hospitalizowani dzieci należeli do grupy placebo (21 z 56, w porównaniu do 0 z 5 w grupie szczepionkowej, P = 0,22).
W sumie 339 dzieci (165 w grupie szczepionek i 174 w grupie placebo) zostało utraconych do obserwacji (3,1 procent): 308 wyprowadzono poza obszar badania, 2 wycofano z badania i 29 (12 w szczepionce grupa i 17 osób w grupie placebo) zmarło z powodu utonięcia (19 dzieci), gorączki denga (3), zapalenia płuc (2), zespołu Stevensa-Johnsona (2), oparzeń (1), ciała obcego w drogach oddechowych (1) lub białaczka (1). Śmierci nie przypisano ani szczepionce, ani durowi brzusznemu. Wyróżniono cztery izolaty Salmonella paratyphi A – jedno z dzieci z grupy szczepionek i trzy z dzieci z grupy placebo.
Przeciwciała przeciwko surowicy IgG Vi przed pierwszym zastrzykiem i cztery tygodnie po drugim wstrzyknięciu
Tabela 4. Tabela 4. Poziom przeciwciał IgG w surowicy przed pierwszym wstrzyknięciem i cztery tygodnie po drugim wstrzyknięciu. Łącznie 76 sparowanych próbek surowicy uzyskano od dzieci przed ich pierwszym zastrzykiem i cztery tygodnie po drugim wstrzyknięciu. Nie było istotnej różnicy między poziomami przeciwciał IgG Vi przed pierwszą iniekcją w dwóch grupach, ani nie było znaczącej różnicy między poziomem przed pierwszą iniekcją a poziomem cztery tygodnie po drugim wstrzyknięciu w grupie placebo (Tabela 4). ). W grupie, która otrzymała Vi-rEPA, przeciwnie, poziom przeciwciał IgG Vi wzrósł o czynnik większy niż 575 (P <0,001); u 100% dzieci w grupie otrzymującej szczepionkę poziom ten zwiększył się co najmniej o 10.
Trwałość przeciwciał Vi IgG Vi wywołanych szczepionką
Tabela 5. Tabela 5. Trwałość przeciwciał przeciw Vi IgG w surowicy u dzieci, które otrzymały dwa zastrzyki, w zależności od wieku w momencie wstrzyknięć. Próbki krwi pobierano co miesiąc z czterech losowo wybranych dzieci w każdej gminie; tylko te, które uzyskano przed pierwszym zastrzykiem i przez sześć miesięcy, jeden rok i dwa lata po drugim wstrzyknięciu przedstawiono w Tabeli 5. Poziomy przeciwciał IgG Vi przed pierwszą iniekcją były podobne w grupie szczepionki i grupie placebo. Sześć miesięcy po drugim wstrzyknięciu poziom przeciwciał IgG Vi u dzieci w grupie szczepionkowej wynosił 22,5 jednostek ELISA lub około 35 razy więcej niż u dzieci w grupie placebo (p <0,001). [patrz też: przewlekłe ropne zapalenie migdałków podniebiennych, krwiak zaotrzewnowy, przewlekłe ropne zapalenie migdałków ] [więcej w: kryształy kwasu moczowego w moczu, tarcza międzykręgowa, kryształki kwasu moczowego w moczu ]