Skip to content

apteki dyżurne radom ad

2 tygodnie ago

589 words

Obecne badanie było częścią większego badania5 opracowanego w celu odniesienia się do dwóch powiązanych ze sobą pytań: czy u małych dzieci obecność wysięku z ucha środkowego przez okres wystarczający do uznania go za zagrażający rozwojowi przez wielu badaczy faktycznie skutkuje zaburzeniami rozwojowymi i czy jest szybka wprowadzenie rurki tympanostomijnej chroni przed lub minimalizuje późniejsze upośledzenie. Metody
Ogólne procedury
Od maja 1991 r. Do grudnia 1995 r. Zarejestrowaliśmy w sumie 6350 zdrowych dzieci w wieku od 2 do 61 dni w ośmiu ośrodkach w okolicy Pittsburgha: Szpital Dziecięcy w Pittsburghu, Szpital Miłosierdzia w Pittsburghu oraz dwa małe miasteczka i gminy wiejskie oraz cztery praktyki podmiejskich prywatnych grup pediatrycznych. Badanie zostało zatwierdzone przez komisje przeglądowe dwóch szpitali. Pisemną świadomą zgodę uzyskano od jednego lub obojga rodziców każdego nowo nabytego niemowlęcia. Procedury badania zostały opisane wcześniej.6-8 W skrócie, wyłączyliśmy niemowlęta, które spełniły którekolwiek z poniższych kryteriów: ciężar urodzeniowy mniejszy niż 2270 g (5 funtów), mały rozmiar dla wieku ciążowego, historia asfiksji noworodków lub inną poważną chorobę, poważną wrodzoną wadę rozwojową lub przewlekłą chorobę lub produkt wielokrotnego porodu. Niemowlęta zostały również wykluczone, jeżeli w badaniu uczestniczyło rodzeństwo; byli w pieczy zastępczej lub adoptowani; ich matka była martwa, ciężko chora, znachor lub znachor, lub (w opinii personelu badawczego) zbyt ograniczona społecznie lub intelektualnie, aby wyrazić świadomą zgodę lub przestrzegać protokołu badania; ich matka była młodsza niż 18 lat; lub angielski nie był jedynym językiem używanym w gospodarstwie domowym.
Zastosowaliśmy otoskopię pneumatyczną, uzupełnioną tympanometrią, aby ocenić stan ucha środkowego dzieci co najmniej raz w miesiącu, aż do ukończenia przez nie trzech lat. Nieprzerwanie monitorowaliśmy ważność obserwacji otoskopowych obserwowanych przez klinicystów i stwierdziliśmy satysfakcjonujący poziom uzgodnień między obserwatorami. Leki przeciwdrobnoustrojowe były rutynowo przepisywane w przypadkach epizodów ostrego zapalenia ucha środkowego; były również rutynowo przepisywane na epizody zapalenia ucha środkowego z wysiękiem aż do 1995 r., ale zostały one później przepisane selektywnie.
Testy audiometryczne
Testy audiometryczne przeprowadzano, gdy tylko było to możliwe, u wszystkich dzieci, które miały jednostronny lub obustronny wysięk ucha środkowego w sposób ciągły przez osiem tygodni, a następnie co cztery tygodnie, o ile pozostał w nich wysięk, a po ustąpieniu wysięku. Testy audiometryczne przeprowadzono również w próbie dzieci, aby służyć jako przypuszczalnie normatywna grupa porównawcza. Dzieci te nigdy nie miały wysięku z ucha środkowego lub nie miały wysięku z ucha środkowego przez co najmniej 60 dni i zostały wybrane tak, aby reprezentowały różne grupy wiekowe. Testy audiometryczne przeprowadzono również u wszystkich dzieci poddawanych testom rozwojowym oraz u każdego dziecka, u którego podejrzenie było podejrzewane przez rodzica lub lekarza.
Poziomy słuchu zostały zdefiniowane przy użyciu danych dotyczących słuchowej odpowiedzi mózgu u niemowląt w wieku poniżej sześciu miesięcy oraz danych w tonach czystych u dzieci w wieku sześciu miesięcy lub starszych. W przypadku testów behawioralnych bodźce były prezentowane w polu dźwiękowym dla dzieci w wieku od 2 1/2 do 3 lat oraz za pomocą słuchawek dla starszych dzieci
[hasła pokrewne: przewlekłe ropne zapalenie migdałków podniebiennych, nerwobóle żołądka, szwajcarski system opieki zdrowotnej ]
[przypisy: kryształy kwasu moczowego w moczu, tarcza międzykręgowa, kryształki kwasu moczowego w moczu ]